این هم یک شعر قدیمی ام که اخیرا ویرایشش کردم:یک شبی چون همیشه خوابیدموانگهی خواب جالبی دیدمخواب دیدم که در بیابانینه از انسان اثر نه حیوانیز حرارت کباب می گشتمپی یک جرعه آب می گشتممی شنیدم ز هر طرف ان

یک صنعت ادبی جدید اختراع کردم بنام صنعت تلفیق: شاعر، شعر دو شاعر دیگر را به هم چسبانده و حالش را می برد! مثال:

ای که از کوچه معشوقه ما می گذری شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبری

مثال دوم:

ای که از کوچه معشوقه ما می گذری او شده مادر و تو با همه پیری، پسری

در اینجا شاعر به خود زحمت داده و ضمیرها را تغییر داده!